Maar ik ga het goedmaken, hier een aantal opvallende gebeurtenissen van de afgelopen weken op ons Caribische eilandje.

De Isla raffinaderij heeft vanaf maart platgelegen waardoor we een mooie schone lucht hadden op het eiland, dan valt het pas op hoe vervuilende het ding is. Helaas zijn ze weer aan het opstarten en is de vervuiling weer in volle gang. Vandaag werden ook de eerste meetresultaten bekend van het nieuwe meetstation waaruit bleek dat de overschrijding van de milieunorm, waarvan de rechter heeft bepaald dat die hooguit 1 keer per jaar mag plaatsvinden, in de eerste 2 maanden van dit jaar maarliefst 12(!) keer heeft plaatsgevonden. Grote vraag is nu hoe ze zich hier weer uit gaan draaien en welke reden het bestuurscollege nu weer bedenkt om niet in te hoeven grijpen. Het is een hele grote en schandalige soap waar vooral de armere bevolking onder de rook van de Isla al jaren de dupe van is en voorlopig ook nog wel zal blijven ben ik bang. Hulde overigens voor stichting SMOG die er voor heeft gezorgd dat er de afgelopen tijd goede vooruitgang is geboekt in het proces om de vervuiling een halt toe te roepen.

Dat sommige Curacaoenaars last hebben van grootheidswaanzin bleek dit weekend bij de technologiebeurs EFEX. Een paar IT bedrijven, printer leveranciers, een electronica handelaar en de wegenwacht (ja echt, technologiebeurs?) stonden op deze groot aangekondigde consumentenbeurs met business to business dag zonder bezoekers. Inderdaad, er waren nauwelijks bezoekers, het eiland is nu eenmaal te klein voor zo’n beurs en met de hoge stand prijzen zijn er weinig ondernemers die hun marketingguldens daar aan uit gaan geven. Als consument moet je ook nog eens 7,50 gulden entree betalen en het enige noemenswaardige wat je te zien krijgt is een Sony 3d TV die ze je in de winkel ook wel gratis willen laten zien. Nou ja, we kunnen wel zeggen dat we een technologiebeurs op het eiland hebben…

Dan nog een stukje overheid oubolligheid tot slot. De vreemdelingendienst kondigt in een advertentie in de krant haar nieuwe telefoonnummer aan. “Ter verbetering van de communicatie met zijn klanten bericht de vreemdelingendienst Curacao dat zijn telefoonnummer gewijzigd is”. Buiten het slechte Nederlands en de arrogante klantonvriendelijke advertentie vraag ik mij af waarom de dienstverlening opeens beter is met dit nieuwe telefoonnummer? Misschien is het nummer makkelijkere te onthouden? De logica ontgaat me. Ze sluiten vervolgens af: “Gelieve hiervan goede nota te nemen”, nou bij deze! Was getekend de vreemdelingendienst Curacao anno 2010.

Geen luxe van een dag in de week dit keer maar wat uurtjes in de avond en weekenden. Daardoor wel de luxe om alleen opdrachten aan te nemen die ik echt leuk vind en waar niet teveel druk op staat, iets wat een commercieel reclamebureau zich tegenwoordig niet meer kan veroorloven.

Zo zijn er inmiddels een aantal websites van mijn hand gekomen en zal ik na onze vakantie weer nieuwe freelance opdrachten aannemen die bij mijn situatie passen. De studio website is ook weer geactiveerd, voor een verdere toelichting op de mogelijkheden zal ik maar zeggen! studio.reichgelt.com.

Wat vind je dan leuk hoor ik je denken? Buiten het bouwen van websites ligt mijn interesse vooral bij het grafische werk. Ontwerp van logo’s, zakelijk drukwerk, brochures, flyers maar ook de opmaak van magazines of advertenties. Daarnaast heb ik veel kennis van internet en kan ik een adviserende rol aannemen bij de inzet van internet bij de bedrijfsvoering en marketing activiteiten. Zaken als social media, collaboration en andere nieuwe ontwikkelingen vertaal ik graag naar praktische toepassingen voor iedere organisatie. Try me, zou ik zeggen!

En dat dan in de ruimste zin van het woord. Zo kun je bijvoorbeeld ook in een winkel door een wildvreemde vrouw opeens met dushi aangesproken worden wat een vriendelijke manier van benaderen is en niet meteen betekend dat ze je lief vindt.

Iren van grafisch ontwerpbureau Memento Vivi heeft op haar weblog al eens heel mooi beschreven wat dushi zoal voor haar, en vele anderen, betekend. Deze zelfde Iren is de persoon achter de kledinglijn shirts&words welke onder anderen t-shirts met het opschrift dushi verkoopt op Curaçao.

De verkoop van deze zelfde shirts in Nederland is haar onlangs echter verboden. Een Nederlands bedrijf blijkt het woord dushi te hebben geclaimd waardoor anderen dit woord niet meer mogen gebruiken. Dus ook kleding ter promotie van Curaçao mag geen opschrift dushi meer bevatten. Wat op ons eiland een doodnormaal woord is blijkt in Nederland een merknaam te zijn geworden en opeens eigendom te zijn van het bedrijf wat het heeft vastgelegd. Een trieste zaak. Op haar weblog kun je lezen hoe het verder gaat, ze heeft in ieder geval de steun van velen!

Inmiddels is concurrent Bavaria met een parodie op deze Heineken reclame gekomen welke ik jullie niet wil onthouden! Even verder lezen voor het filmpje.

Natuurlijk is er ook al een parodie op gemaakt, vooral om te laten zien dat het ook in een één-kamer flatje prima te realiseren is.