Onze vrienden Rob en Henriette varen met de Zeelandia rond Curaçao en Klein Curaçao en bieden mini cruises voor 2 of 4 dagen. Na bijna een jaar te hebben gevraagd wanneer we nou eindelijk eens meegaan (het is hier ook altijd wat!) zijn we dus afgelopen weekend met alle vrienden meegevaren naar Klein Curaçao.

Voor de niet-kenners, Klein Curaçao is een onbewoond paradijsje op een paar uur varen vanaf Curaçao. Er is een vervallen vuurtoren, een scheepswrak en een paar palapa’s en dat is het dan ook wel. De zee is super blauw en kan niet helderder, het zandstrand prachtig wit en als je gaat snorkelen kom je de ene schildpad na de andere tegen, kortom prima geschikt om een weekend door te brengen! Overnachten deden we aan boord in een eigen hut en het eten werd voor ons verzorgd. Ook de bar was goed gevuld en Marcel zorgde voor de muziek dus we hebben ons prima vermaakt!

Als je wilt weten hoe het was dan kan ik alleen maar zeggen ga zelf een keer mee. Er is niks zo mooi dan ‘s morgens wakker worden met uitzicht op een verlaten tropisch eilandje. Een pancacke met koffie naar binnenwerken en vervolgens een sprong over boord om wakker te worden, wat kun je nog meer wensen! De Zeelandia is uitgerust met lood en lucht dus als je van duiken houdt kun je zo overboord het koraalrif onveilig maken, wat Suus en Mars dan ook niet nagelaten hebben. Met mijn nog-net-niet duikbrevet heb ik het maar braaf bij snorkelen gehouden.

Dus tja wat doe je zoal tijdens een weekend op Klein Curaçao? zwemmen, snorkelen, romantisch schelpen zoeken, strandwandeling, duiken, eten, ‘s avonds een feestje aan de bar, relaxen op het Lounchedek, de dagboten met een enorme snelheid mensen in en uit zien laden voor een paar uurtjes paradijs terwijl je er zelf 2 dagen bent, genieten van de rust en natuur en verder vooral niks doen eigenlijk!

Aangezien Marcel voor zijn werk nog even in de vuurtoren moest zijn (de lamp is als enige in de vuurtoren niet vervallen) hadden we, of beter gezegd Suus die wel via de touwladder omhoog durfde te klimmen(!), de gelegenheid om een paar unieke plaatjes te schieten van het eiland, zo hoog uit de vuurtoren. Voor het eerst zag Marcel ook het resultaat van zijn werk toen tijdens de schemer de lamp van de vuurtoren zijn werk begon te doen, daar moest op gedronken worden!

Rob en Henriette enorm bedankt voor het mooie weekend, we hebben genoten en gaan het zeker nog eens herhalen. En iedereen die het wil horen: ga ook een keer mee, het is de moeite waard!

Normaal zie je ze heel snel rond fladderen ‘s avonds, dus dit was een mooie gelegenheid om een band te ontwikkelen met mijn slachtoffer en deze eens goed te bekijken. Hij was natuurlijk helemaal nat dus nadat hij instinctief met z’n achterpoten aan de rand van het schepnet ging hangen heb ik ‘m maar in de bananenboom gehangen zodat hij lekker kon drogen in de zon. Inmiddels is ie verder gefladderd naar een donker plekje om bij te komen van zijn avontuur in daglicht. In de “lees verder” nog wat meer foto’s van ons slachtoffer.

Deze krab (eigenlijk heremietkreeft) vond ik afgelopen week een keer ‘s avonds laat in de keuken, opgerold in zijn schelp. Ik weet niet of hij op zoek was naar de pan of naar de uitgang maar hij kwam vrij agressief op me over met z’n scharen gewapper. Na wat foto’s heb ik ‘m maar over de muur gegooid waar hij nu in de knoek zijn familie waarschijnlijk aan het uitbreiden is. Hier nog een foto voor de liefhebbers van meneer lopend op het keukenblad.

Je maakt wat mee hier in de tropen. Nou was dit niet de eerste krab die ons huis aan deed, vorig jaar hadden we tot twee keer toe een landkrab op bezoek, weliswaar een stuk groter als deze. Zie dit eerdere bericht.

Binnenkort meer foto’s van bijzondere plekjes op ons landgoed :-p