sinoDeze week is een belangrijke week voor de toekomst van Curaçao. Aankomende vrijdag 15 mei wordt het referendum gehouden waarin de bevolking zich uit kan spreken voor of tegen de afspraken die de huidige coalitie heeft gemaakt met Nederland. Voor of tegen schuldsanering door Nederland en tijdelijk meer invloed.

Afgelopen weken zijn we gebombardeerd met campagnes van zowel voorstanders (het si-kamp) als tegenstanders (het no-kamp). Compleet met professionele websites, advertenties, campagnekranten, vlaggetjes op de auto’s en televisiespots hebben ze ons proberen te overtuigen van de beste keuze. Eigenlijk heel dubbel dat een arm eiland als Curaçao opeens zoveel geld uit kan geven aan campagnes voor een referendum.

Goed, beide campagnes worden vooral gesponsord door de rijkere landgenoten en het bedrijfsleven maar het geeft toch maar weer aan dat er genoeg geld is als het nodig is.

Voor degene die zich afvraagt waarom dit referendum gehouden wordt een korte quote van Karel Frielink, hij kan dat als advocaat veel mooier omschrijven dan ik:

“Bij het komende referendum kan de bevolking van Curacao zich uitspreken over het resultaat van de Ronde Tafel Conferentie (RTC) van 15 december 2008 door “SI” of “NO” te stemmen. Wordt in meerderheid “SI” gestemd, dan stemt de bevolking in met de afspraken die zijn gemaakt over de inkleding van de nieuwe staatkundige structuur. Wordt overwegend “NO” gestemd, dan wordt het bereikte akkoord verworpen. Het is tamelijk evident dat als in meerderheid “NO” wordt gestemd, het proces van staatkundige herziening wordt gestremd en Curacao dus niet kan voldoen aan de gemaakte afspraken. Het logische gevolg daarvan is dat ook de schuldsanering dan zeer waarschijnlijk stopt. In de toelichting op het Besluit financieel toezicht is immers vastgelegd dat het stopzetten van de schuldsanering mogelijk is wanneer Nederland oordeelt dat er geen reëel zicht meer is op een succesvolle afronding van het staatkundige veranderingsproces“.

Mocht het resultaat van het referendum no worden dan gaan we met z’n allen dus een erg onzekere toekomst tegemoet. Bij een si is alles in kannen en kruiken en gaan we werken aan een stabiele toekomst van een financieel gezond land Curacao. Nederland lost een groot deel van onze schulden af en het geld wat daarmee bespaard wordt kan worden gebruikt voor sociale ontwikkelingen, iets wat Curaçao heel hard nodig heeft. Daarbij gaat Nederland ons ook nog eens helpen om er voor te zorgen dat het geld niet in de zakken van onze corrupte bestuurders verdwijnt op de juiste wijze wordt uitgegeven door het financiele toezicht wat de komende jaren plaats zal vinden.

Of het si of no gaat worden is nog moeilijk te zeggen. Het no kamp is groot en speelt vooral op gevoel. Nederland is de kolonisator, de slavendrijver uit het verleden, en het mag niet zo zijn dat de invloed van Nederland groter wordt. Sterker nog we willen niks meer met Nederland te maken hebben en zorgen zelf wel voor een stabiel en financieel gezond land Curacao. Hoe we dat gaan doen wordt niet of nauwelijks bij stilgestaan, de banden met Nederland moeten worden verbroken, punt.

De si stemmer daarintegen stemt met z’n verstand. Ook hij/zij wil dat de invloed van Nederland verdwijnt in de toekomst en we zelfstandig worden. Echter is de zak geld van Nederland hiervoor noodzakelijk en zet de si stemmer zijn gevoelens hiervoor tijdelijk aan de kant. Over een aantal jaren als de schulden zijn gesaneert en er een gezond land Curacao is ontstaan verbreken we de banden met Nederland en gaan we zelfstandig verder.

Al met al is het een bijzondere tijd en Curacao verdeeld als nooit te voren. Vrijdag wordt een spannende dag, we wachten af wat de uitslag zal worden en voor welke toekomst Curacao kiest.

Update: Goed artikel in Trouw over het referendum.