Curaçao beschikt over een bijzonder lelijk belastingkantoor. Dan heb ik het niet alleen over de grijze buitenkant, ook de binnenkant is even sfeerloos en mist elke vorm van uitstraling (net zoals de website).

Het vervelende van die sfeerloze binnenkant is dat je daar als inwoner regelmatig van mag genieten als je in een lange rij staat om bijvoorbeeld je auto over te laten schrijven of je wegenbelasting te betalen. Nog erger is het als je voor niks een uur in de rij blijkt te hebben gestaan: een middag uit het leven van een import Curaçaoënaar, ook wel Makamba genoemd.

Even voor de goede orde, wegenbelasting op Curacao moet aan het loket worden betaald. Dat kan bij de postkantoren, de Girobank en ook op het belastingkantoor zelf. Het gevolg zijn lange rijen bij deze instanties in het begin van het jaar met rustig afwachtende mensen, want in rijen wachten zijn we hier wel gewend.

Nou moest ik toch op het belastingkantoor zijn voor het inleveren van de belastingformulieren en dacht ik meteen even de autopapieren van onze auto’s over te laten schrijven op ons nieuwe (nou ja voor de belastingdienst nieuwe) adres. Dit zodat de nieuwe kentekenplaten, als die ooit nog komen, op het juiste adres worden bezorgd. De vriendelijk dame die mijn belastingformulieren in ontvangst nam en afstempelde verwees me naar loket 5. Iedereen die weleens een auto heeft gekocht op het eiland kent loket 5, het enige loket om een auto op je naam te laten zetten of, zo werd me dus verteld, een adres wijziging door te geven. Alle autobedrijven komen daar ook om tig auto’s tegelijk over te schrijven dus dat wil nog weleens lang wachten betekenen.Dat wachten doe je dan met uitzicht op gapende dames achter loketten waar niks te doen is, kunnen zij deze man van loket 5 niet even helpen denk ik dan? Maar ja ook dát is Curaçao, ieder z’n balie en vooral niet meer doen dan je moet doen.

Na een uur wachten mocht ik mijn zegje doen voor het loket tegen een uitgeputte ambtenaar. Deze man had serieus hard gewerkt en het was bijna 4 uur dus tijd om naar huis te gaan voor hem. Mijn verzoek tot het wijzigen van de adressen werd beantwoord met de vraag of ik al bij het keuringslokaal was geweest? Uhm nee, hoezo? De keuringspapieren bleken eerst van het nieuwe adres te moeten zijn voorzien voordat de belastingdienst de gegevens wil wijzigen. Ai jammer, voor niks in de rij gestaan, domme Makamba toch. Hoewel je in gedachten deze meneer door het kleine gat in het kogelvrije glas naar buiten wilt trekken blijf je dan toch maar vriendelijk en denk je bij jezelf, bekijk het maar met die adres wijziging.

Omdat de lange rij wachtende voor het betalen van de wegenbelasting inmiddels was afgenomen besloot ik daar aan te sluiten, nu ik er toch ben… Na 10 minuten was ik aan de beurt en na het betalen van de wegenbelasting en het in ontvangst nemen van de nieuwe belastingkaarten vroeg de dame achter het loket of het adres nog klopt. Nou nee… ik durfde het bijna niet te zeggen. Maar wat bleek, men had er over nagedacht en formulieren gemaakt waarop je de adreswijziging in kon vullen. Als ik dat zou doen dan zouden de kentekenplaten op het juiste adres worden bezorgd beloofde ze me. Afgaande op de hoeveelheid ingevulde formulieren (de bus puilde uit) hebben veel mensen de weg naar het keuringslokaal en belastingkantoor maar voor lief gelaten en rijden rond met het verkeerde adres op de papieren, ik vraag me af waarom…

He gelukkig… dacht ik toen ik na een middagje belastingkantoor weer in de auto zat, we leven nog op Curacao.