ReichgeltLive! vanuit Curacao

De jaren vliegen om en het is alsof het gisteren was dat mijn moeder het gevecht tegen haar ziekte op moest geven. Ze was erg dapper en heel onverwacht was het einde dan toch opeens daar. Mijn vader was bijna op de dag af 3 jaar eerder aan een onverwachte hartaanval overleden, toeval bestaat niet, of toch? Precies op het moment dat mijn moeder overleed leerde ik Suus kennen. Zo valt de ene dierbare persoon weg en krijg je er een ander voor terug, ik vind het een mooie gedachte.

Deze dagen doen je ook weer denken aan al die vrienden en bekenden in Nederland en mensen die zowel mijn vader als moeder goed hebben gekend. Ik hoop dat het goed met ze gaat, van de meesten weten we gelukkig dat het zo is. Even stilstaan bij deze gebeurtenissen, waarna het leven weer in volle vaart verder gaat. Gelukkig genieten wij er iedere dag samen van op dit mooie eiland onder de zon, de beste beslissing uit ons leven! Even stilstaan en weer doorgaan dus... en zo hoort het ook.

Commentaar (8)

RSS feed Comments

Joyce said:

Oef... Kippevel in de tropen. Sterkte deze dagen Theo. Wat zul je je dushi nu missen. Heb je woensdagavond al plannen? Als niet, zin om een hapje te komen eten en een beetje te borrelen ? Liefs joyce

March 03, 2008

liesbeth said:

Theo, sterkte gewenst, zeer herkenbaar(helaas)ook mijn beide ouders , te jong, verloren. (vader aan kanker,moeder aan onverwachte hartstilstand) Groet Liesbeth

March 03, 2008

Theor said:

@Joyce, met mij gaat het prima hoor, wilde er alleen eens even bij stilstaan tussen alle vrolijke berichten door. Maar dat etentje daar zit je aan vast we bellen nog! @Liesbeth, bij mij precies andersom, ook toevallig, hoewel... je hoort het maar veel te vaak helaas.

March 03, 2008

Maarten said:

Helaas kan ook ik de ervaring delen...(m'n vader zoals je weet). Sterkte. Ze zouden trots kunnen zijn op je! groeten maarten.

March 04, 2008

Anita Sustrunck said:

Dear Theo, Yes I also remember these days for you. I keep thinking of how wonderful you were at involving me in the church service etc. for Tante Joke. I thanked you then and will also be thankful for being part of that day as your Aussie cousin and Tante Joke's god-daughter. I am so happy for you now [and Susanne] on how you have moved on with your life and are enjoying each others company. Stay special - you are amazing. Love from your cousin in Australia - Anita XXXXX

March 04, 2008

Dorien said:

Sterkte Theo! ik weet wat je bedoelt.. Goed om er even bij stil te staan, dat hoort ook bij het leven. Groetjes, Dorien

March 06, 2008

ilona said:

Sterkte, Theo! Die momenten zijn er inderdaad ook. Moeten we doorheen.

March 06, 2008

Dick Drayer said:

Mooi dat je hier even bij stil staat. Je ouders verliezen (in mijn geval mijn vader) voelde bij mij als een amputatie. Ook al was hij al 84, doodgaan was geen optie. Ik neem aan dat dat bij jouw vader ook zo'n merkwaardig gevoel moet zijn, zo plotseling en onverwacht. Ik heb mijn moeder nog, 82. Als ook zij wegvalt, is de 'laag' erboven weg. Geen ouders meer, hoe ervaar jij dat?

March 11, 2008 | url

Naam

Email

Website

Commentaar

Geef commentaar