Ooit de film 'Elephant Man' gezien? Ik wel en sinds deze week lijk ik ook nog op de beste man, getuige nevenstaande charmante foto.
Afgelopen dinsdag waren we te gast op de verjaardag van Michou, dochter van Patricia en Willem, vrienden van ons. Patricia liep met rode ogen rond, wat haar niet verhinderde om de taart aan te snijden en biertjes door te geven. De incubatietijd van haar genereuze handelingen was krap 12 uur, toen ik de volgende ochtend trekkende bewegingen voelde in mijn linkeroog: alsof er zand in zat.
Enige tijd later, onder mijn dagelijks nieuwsprogramma D-day, keek mijn technicus Erwin van der Bliek, mij verwilderd aan en dwong mij in de spiegel te kijken: wat een geluk dat ik voor de radio werk!
De dokter verzekerde mij dat mijn zicht weer terug zou komen, maar dat ik een op dit moment heersende oogziekte 'Wowitus' heb. 'Wowo' is het Papiamentse woord voor 'oog', en 'itis' kennen we vanuit het Latijn. Dus het is fijn om te weten dat ik een 'oogontsteking' heb, dank u wel dokter!
Gelukkig heeft Rob, want zo heet mijn huisarts, gestudeerd en wist hij me te vertellen dat ik het Adenovirus heb. Dit is een gewoon verkoudheidsvirus dat in de regel vanzelf overgaat. Ik schijn er alleen een bacterie bij te hebben verzameld, waardoor ik alsnog aan de antibioticum moet.
De Elephant Man moet contact gestoord zijn geworden, want door het grote besmettingsgevaar, ontwijkt iedereen me vanaf dinsdag hier in huis. Ik mag nergens aankomen en moet de hehe dag met de handen onder de kraan, voordat ik een deurkruk aanraak of de afstandsbediening gebruik. Zelfs Daniel roept de hele tijd: "heb je je handen gewassen papa?". Nog even en hij heeft het meer geroepen tegen mij, dan ik in heel zijn leven tegen hem.....
Met gevaar dat straks Radio Paradise plat gaat met zijn ogen, mag ik dus ook niet werken. De eerste dagen heb ik nog wel vanuit huis mijn uitzendingen geproduceerd, maar na twee dagen heb ik ook dat opgegeven. Laat ik nu toch eens echt uit gaan rusten.
Zolang ik geen kermisattractie wordt, bevalt me dat bovenmatig goed!
vrijdag 28 november 2008
The Elephant Man
dinsdag 25 november 2008
Seal - A Change is Gonna Come
Ik was het al enige tijd van plan, maar door drukte op de redactie kwam er maar niets van: even stil staan bij Obama's verkiezing tot 44e president van de Verenigde Staten.
Het is alweer wat weken geleden, dus het lijkt mosterd na de maaltijd. Toch doe ik het, omdat de manier waarop de muziekjongens van ons radiostation reflecteren op de die uitverkiezing toch wel bijzonder is. Net zo bijzonder wellicht als de verkiezing van Obama zelf.
Ik had - de dag na de verkiezingen ten behoeve van onze nieuwsuitzendingen wat audio verzameld over Barack Obama en Marc Pols (aka Mark van Dale) combineerde dat met het nummer 'A Change is Gonna Come' van Seal:
http://www.knuku.com/sound/seal.wma
Dit resulteerde in een unieke en mooie mix, waarin de 'acceptance speech' van Obama verstrengeld wordt met de muziek van Seal. Heel bijzonder!
vrijdag 14 november 2008
De tweede fase.....
Volgens Jan-Kees Emmer is de tweede fase van de economische crisis in de Verenigde Staten begonnen: "het lijkt wel of er een kopersstaking is uitgeroepen", aldus Jan-Kees.
Zo wilde hij een winterjas gaan kopen en vond deze in rekken met verlaagde lenteprijzen.
Het einde van de slechte tijden is niet in zicht: "het belangrijkste is nu het vertrouwen in de economie van de bevolking te winnen, zodat mensen weer meer gaan uitgeven", zegt Jan-Kees.
“Hebben we het ergste nog niet gehad?”(mp3 - 5.06)
-------
Jan-Kees Emmers is correspondent voor de Telegraaf in New York en komt bijna dagelijks in mijn nieuwsuur op Paradise FM: elke werkdag van 23.00 tot middernacht en op vrijdag een uurtje eerder (Nederlandse tijd). Luister hier!
zondag 9 november 2008
Nederlands met tropisch tintje
In het overvolle Curaçaose medialandschap zitten vooral de Nederlandstalige media in de lift. De toestroom van Nederlandse stagiaires, ‘penshonados’ en toeristen maakt de markt lucratief. Door het raam van de studio van radiostation Paradise FM kijkt eigenaar Cees Baas op de pastelkleurige gevels van de Handelskade in Willemstad. Beneden, in de St. Annabaai, draait de karakteristieke pontjesbrug open om een torenhoog vrachtschip door te laten. Marco Borsato schalt door de studio. ‘We willen een stadszender zijn’, zegt Baas. ‘Nederlandstalig, maar wel vanuit een Curaçaos oogpunt.’Met een investering van ruim 444.000 euro, weggekochte sterren van andere stations en – in het kader van de financiën – een golden oldies zusterstation, is Paradise FM door de concurrentie omgedoopt in ‘het Talpa van Curaçao’. Baas ziet het zelf ook zakelijk: als de zender binnen een half jaar geen winst maakt, trekt hij de stekker eruit.
Paradise FM, de zender bestaat sinds 1989, is in vernieuwde vorm nu twee maanden in de lucht. Het overvolle Curaçaose medialandschap, met circa dertig radiozenders, drie tv-stations en negen dagbladen op een bevolking van 137.500 mensen, bestaat voornamelijk uit Papiamentstalige pers. Het vernieuwde Paradise FM symboliseert daarin de groeiende interesse in Nederlandstalige media, nog geen 20 procent van het totale aanbod.
‘Curaçao zit in de lift’, zegt eigenaar Michael Willemse van het Antilliaans Dagblad in zijn kantoor even buiten het centrum van Willemstad. De afgelopen jaren bezochten steeds meer Nederlanders het eiland. Naast ruim 100.000 Nederlandse toeristen en circa 1200 stagiaires per jaar, nam ook het aantal Nederlandse gepensioneerden en tweedehuisbezitters de afgelopen jaren explosief toe. Genoeg reden voor Willemse om, na ruim elf jaar als hoofdredacteur van Curaçao’s oudste Nederlandstalige avondkrant Amigoe, in mei het bestaande Antilliaans Dagblad over te nemen.
Tot nu toe zijn de Curaçaose kranten, vooral de Papiamentstalige, gericht op sensatie en bloederige foto’s. Dat is een Caraïbische, zelfs Zuid-Amerikaanse traditie. Voor Willemse, op het eiland geboren, is het belangrijk om naast de toestromende Nederlanders ook Curaçaose opinieleiders en decision makers te bereiken. ‘Ik zag altijd al ruimte voor een inhoudelijk sterke Nederlandstalige ochtendkrant. Maar het blijft tegen elkaar opboksen in deze kleine markt.’
Zo is Jos Campman, oud-hoofdredacteur van Omroep Gelderland en nu interim-manager bij het oudste Curaçaose radiostation, Hoyer, geschrokken van de concurrentie en het gebrek aan een publieke omroep in de oud-kolonie. Campman: ‘Hoyer vervult een maatschappelijke taak, maar daar krijg je als station niets voor terug.’
Vanuit een studio met uitzicht op zonnende badgasten en een azuurblauwe zee heeft station manager Egon Sybrandy minder moeite om zijn Nederlandstalige Dolfijn FM in de markt te zetten. Door een snelle programmering stond Dolfijn FM al snel bekend als stagiairezender. ‘In het derde jaar’, zegt Sybrandy, ‘zijn we erachter gekomen dat als je je alleen op Nederlanders richt, de groep beperkt blijft.’ Door bewust een meer Curaçaose focus in de program¬mering te brengen trekt de zender nu steeds meer Curaçaoënaars, veelal geremigreerd uit Nederland.
Foto: Prince Victor
zondag 2 november 2008
Amstel Curacao Race 2008
Gisteren beleefde Curaçao de 7e editie alweer van de Amstel Curaçao Race. Wij versloegen de wedstrijd samen met Renaat Schotte van de BRT (Sporza) en Walter Hofstede, lokale anchorman in het wielrennen.
Ik weet zelf niets van wielrennen, althans ik volg het niet. Maar praten met winnaars en verliezers en toeschouwers kan ik wel. Dus stond ik samen met collega Ruben aan de Start/Finish bij het Lion's Dive hotel.
De hele week had het geregend op Curaçao, maar gisteren scheen de zon weer ongenadig hard. Ook de renners hadden het daar zichtbaar moeilijk mee. Vooraf kwam ik een 'oude' kennis tegen, Peter van der Horst, die hier voor het RST (politie) zit en als amateur mee zou doen. In totaal 175 lokale renners mengden zich tussen de professionele wielrenners, zoals Theo Bos, Michael Boogerd (dit was echt zijn laatste wedstrijd) en Frank en Andy Schleck.
Na afloop kwam ik Peter weer tegen. Hij had het gehaald, maar beaamde wel dat professioneel wielrennen toch nog een tikkeltje harder gaat dan hij dacht: "Ik fietste aardig mee, totdat de profs besloten om er hun wedstrijd van te maken. Eén tandje erbij en ik heb ze nooit meer gezien...."
Het aardige van deze race was het gebruik van een zogenaamd 'trace & tracking'-systeem. Alle deelnemers hadden een GPS-zender op hun fiets, waarmee op Internet de hele race te volgen was. Samen met het geluid van Paradise FM was het plaatje dan compleet.
De Amstel-Curaçao race is een idee van oud-wielrenner Leo van Vliet (mijn buurman op Jan Thiel). In 2001 zat hij op het strand -samen met Erik Beukink - en bedacht dat als je wielrenners aan het einde van het seizoen een gratis vakantie aanbied, ze best een rondje van 80 kilometer willen fietsen. En zie daar: een mooie promotie voor Curaçao ontstond. Een promotie die hopenlijk ook volgend jaar weer zal plaatsvinden. Ik heb me uitstekend vermaakt!
O ja, de winnaar van de 7e editie was Andy Schleck.
zondag 19 oktober 2008
De week van Omar en Marlies
Vrijdagavond half zes werd het lichaam van Marlies van der Kouwe gevonden in het struikgewas van de wijk Amboina op Bonaire. Het lichaam was begraven, maar zou zijn blootgelegd als gevolg van de tropische depressie Omar. 'Mar' in het papiamento betekent 'zee'. Trek Omar en Marlies samen en je vraag je af of toeval wel bestaat....
Uiteraard hebben we bij Paradise FM gisteren de hele dag aandacht besteed aan wat de Officier van Justitie David van Delft noemde: de afsluiting van het eerste spoor van het onderzoek. Het tweede spoor zal moeten leiden naar de rechtzaak van diegene die verantwoordelijk zijn voor de vermoedelijke moord op Marlies van der Kouwe door middel van tactisch en technisch recherche werk.
De taal die ik hier bewust gebruik is voorzichtig, want Justitie heeft gisteren eigenlijk niet meer meegedeeld dan dat een lichaam gevonden is, dat met 99.9% zekerheid (op grond van gebitsidentificatie) toebehoord heeft aan Marlies. De overige 0.01% zal moeten komen van het DNA onderzoek, dat door het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) in de loop van zondag zal worden gedaan.
Veel meer wil Jusititie niet kwijt. Er is een ontkennende verdachte en dus zal de waarheid alleen gevonden kunnen worden door tactisch en technisch onderzoek. Alle informatie die de politie vrij zou geven, is zoals van Delft dat noemt: daderinformatie. En die wil je maar van één bron krijgen......
De hoofdverdachte, Ryan Pietersz is ondertussen naar Curaçao overgebracht waar hij in de psychiatrische afdeling, de FOBA, van Bon Futuro is opgesloten. Het is gebruikelijk in Bon Futuro om bedreigde gevangenen af te zonderen in de Isolatie of de FOBA. De enige twee plekken in Bon Futuro, waar Justitie je veiligheid kan garanderen(!). Of hij bedreigd wordt, is niet bekend gemaakt....
Ik zei in het begin al dat er een sinistere idiomatische samenhang bestaat tussen de zaak Marlies en het natuurgeweld van de afgelopen week in de vorm van de tropische depressie Omar, die op de Bovenwinden later uitgroeide tot orkaan Omar.
Het wordt vaker gezegd: als er een gezamenlijke vijand bestaat, verbroedert de gemeenschap. Heel duidelijk zichtbaar in beide zaken, Omar en Marlies. Mijn technicus en medepresentator, Marc Pols, vergiste zich gisteren pijnlijk na de persconferentie door te zeggen dat het een 'leuke' uitzending was. Wat hij uiteraard bedoelde was de saamhorigheid die er tijdens zo'n uitzending onstaat, waardoor je als team een goed product neer kan zetten. En dat is 'leuk'. Je kunt dat alleen niet zeggen...
Omar gaf een zelfde saamhorigheid: er is een gezamenlijke vijand waar je het tegen opneemt en na het gevecht zul je samen de schade moeten opruimen. Ik ging daags na de storm op reportage naar de verschillende stranden en vond daardoor een redelijk optimistisch geluid:
Jeroen Verdonk, eigenaar Hook's hut en Mirjam Lessner, eigenaar Zanzibar, Jan Thiel (6.33).
Voor onze bezoekers in het verleden, het heden en de toekomst: jullie strand op Jan Thiel bij Zanzibar werd prachtig gefilmd tijdens de depressie:
dinsdag 14 oktober 2008
In Nederland praat je na 3 dagen boven de 30 graden over het weer én over een hittegolf. Op Curaçao praat je na drie dagen regen over het weer en over een regengolf.
Curaçao wordt geteisterd door een Tropische Depressie (nr. 15), die in de loop van de week zal aangroeien tot een orkaan van de 2e categorie. De depressie met de naam Omar zal dan vermoedelijk op de Bovenwindse Eilanden (St. Maarten, Saba en St. Eustatius) zijn.
Vandaag, overdag heeft Curaçao een ongelovelijke hoeveelheid regen gekregen. Bijna Hollands, hoe het hier de hele dag plenst. Tropische buien, maar dan de hele dag.
Paradise FM is gevestigd tegenover de Handelskade op Punda (naast de Gouverneur - voor bekenden) en zelden heb ik de golven zo hoog over de kade zien slaan. Punda liep onder water en was daarom vanaf de middag afgezet.
In de middagpauze zijn Aysheline, de jongens en ik even naar Caracasbaai en Jan Thiel, Zanzibar gegaan. We wisten niet wat we zagen: de zee kwam tot aan de bar, het rechtergedeelte was weggespoeld, de ijskasten dreven weerloos in de golven. Caracasbaai, net gerenoveerd als publiek strand, compleet vernield. De golven waren zo hoog, dat jonge planksurfers hun stekkie op Playa Kanoa (aan de wilde Noordkust) verruild hadden voor de Caracasbaai!
Ons zwembad loopt op dit moment over, hetgeen inhoudt dat er vandaag 3500 liter water ingeregend is!! (Helemaal gratis!). Ik had beloofd bij aankomst op Curaçao nooit meer over het weer te praten. Ik maak een uitzondering voor regen.
Voor Paradise FM maakte ik de volgende gespreksreportage. Voor deze weblog, de volgende videoreportage:
zaterdag 11 oktober 2008
Presidentsverkiezingen in Amerika
Eén van de onderdelen, die ik heel leuk vind, zijn mijn gesprekken met Jan-Kees Emmer. Hij is correspondent van de Telegraaf in New York voor Amerika en Canada en dagelijks geeft hij een update van de verkiezingsstrijd tussen Obama & McCain. En na de verkiezingen over alles waar Amerika zich druk over maakt.
Afgelopen week hebben we proefgedraaid op de zender en dat leverde in mijn ogen aardige radio op:6 october:
De dag van het 2e debat in de VS. Obama staat 6 punten voor op McCain. Volgens Jan-Kees zorgt de huidskleur van Obama voor 6 punten achterstand, dus zijn voorsprong zou eigenlijk 12 punten moeten zijn. Een dag is een jaar in verkiezingstijd, dus er kan nog van alles gebeuren tussen die twee: JK over Obama's voorsprong (3'39"), JK over het 2e debat (4'01").
7 october:
De dag na het debat. Obama is aan de winnende hand. Volgens Jan-Kees was het debat saai. De heren waren netjes, maar McCain kwam er niet echt uit. Dat wijzen de eerste peilingen uit: JK evalueert het 2e debat (4'19").
9 october:
Als op 4 november de verkiezingen in Amerika van start gaan en de stembureau's hun deuren openen, heeft een derde van de Amerikanen al gestemd! Deze opmerkelijke constatering doet Jan-Kees als hij in Ohio een open stembureau aantreft, daags na het tweede debat tussen McCain en Obama. De voorsprong van 6 punten van Barack Obama is dus voor een derde al verzekerd in de einduitslag.....Jan-Kees in Ohio (4'29").
10 october:
Volgens Jan-Kees is het moddergooien begonnen. Met name de Republikeinen zijn danig gefrustreerd en willen in hun berichtgeving Obama afschilderen als terrorist en moslim: hij heet toch Barack 'Hussein' Obama, bijt een kapper Jan-Kees toe. Volgens Jan-Kees zal het moddergooien geen zoden aan de dijk zetten, zolang de financiële crisis het nieuws bepaalt. De Amerikaan zal toch stemmen met zijn bankrekening in gedachten en dan heeft Obama toch de beste papieren (4'14)".
Vanaf aanstaande maandag dagelijks Jan-Kees op mijn weblog. Wil je meer van hem lezen? Surf dan eens naar zijn weblog:
Onze man in New York
vrijdag 10 oktober 2008
Paradise FM....
De laatste twee weken zijn hectisch geweest. Radio Paradise FM is druk op zoek naar een format voor haar uitzendingen en dat betekent veel praten, doen, evalueren.
Ik ben in de studio's omringd door muziekmensen die hun vak goed verstaan, maar die het niet altijd makkelijk vinden als er 2 minuten geen muziek wordt gedraaid (zelfs onder het nieuws willen ze een deuntje 8-(.
Ik moet als nieuwsman mijn stek dus sterk bevechten...
De radiodag begint om 6 uur en is verdeeld in blokken van 3 uur. Dat betekent dat elke drie uur een DJ verantwoordelijk is voor de inhoud van de programmering.
-De programmaleider Mark van Dale neemt het eerste blok voor zijn rekening. Om 5 uur is mijn collega Vincent de Miranda dan al begonnen op de nieuwsredactie om gedurende die 3 uur elk uur een bulletin van 3 minuten te produceren, lezen, financieel- en sport nieuws te verzorgen en de ochtenbladen door te nemen.
-Het tweede blok, van 9 tot 12 wordt gedaan door Daphne Pas. Zij combineert haar muziek met de curaçaose activiteitenkalender. Het eerste uur van haar programma heet 'het foute uur'. Daarin wordt muziek gedraaid, die volgens de muziekkenners 'absoluut fout' is. Niet toevallig mijn lievelingsuurtje, maar dat terzijde. Uiteraard elke uur 3 minuten Antillen nieuws.
-Het blok van 12 tot 3 wordt verzorgd door Ruben Barson. Ruben is een aardige jongen, die meer oog heeft voor nieuws dan de andere DJ's. Wellicht komt dat ook omdat hij op Aruba is geboren en op Curaçao getogen. In het eerste uur verzorgd de redactie - naast de reguliere bulletins - uitgewerkte nieuwsitems om 12.15/12.45/13.15/13.45. Frans Bakker heeft dan intussen collega Vincent de Miranda vervangen op de redactie.
-om 3 uur wordt Ruben afgelost door Erwin van der Bliek. Vakman pur sang. Ik zal een keer een filmpje maken als hij achter de microfoon staat. Geweldig. Met Erwin heb ik een gecombineerd uur tussen 5 en 6, waarin ik toewerk naar mijn eigen uur van 6 tot 7.
Over dat eigen uur zal ik dit weekend meer schrijven, want dat uur begint aanstaande maandag. Als je je soms hebt afgevraagd, waarom ik de laatste tijd zo weinig heb geschreven op deze blog: ik was druk bezig met de voorbereidingen voor het format van dit programma......
zaterdag 27 september 2008
Hou je van Dick?
Voor de ongeduldige lezer: bovenstaande afbeelding is geen ultieme uiting van narcisme. Noch een daad van slordige zelfbevlekking. Ik ben geboren als Derk, maar dat was in een nog niet-geglobaliseerde wereld en wisten mijn ouders veel! Dat de roepnaam die zij voor mij hadden gereserveerd, Dick, toch wat ongelukkig gekozen was. De verwijzing naar de veel te vroeg overleden broer van mijn vader (broertje Derk, 1924), was voldoende geweest. Want daar ben ik naar vernoemd.
Toch hadden mijn ouders beter kunnen weten. De globalisering had zich namelijk allang ingezet. Op de hoogtijdagen van het kolonialisme en daarna de slavernij was de wereld definitief één dorp geworden en wisten we dat de wereld rond was. Als je de onderstaande (afrikaanstalige) uitleg over globalisering leest met het kolonialisme en de slavernij in gedachten, begrijp je precies wat ik bedoel:
Globalisering is 'n vakterm wat gebruik word om na die ontwikkelinge te verwys waaraan die wêreldekonomie en die verskillende samelewings as gevolg van die toenemende internasionale handel en kulturele betrekkinge blootgestel is. () In 'n meer algemene betekenis verwys globalisering na die integrerende gevolge van die destydse tegnologiese, ekonomiese en politieke ontwikkelinge wêreldwyd, wat as positiewe of negatiewe wedersydse afhanklikheid ervaar kan word.
Veral met die oog op die vinnig ontwikkelende tegnologieë op die gebied van vervoer en kommunikasie word globalisering dikwels ook as 'n proses gesien wat van die wêreld 'n "globale dorp" gaan maak.
Maar, ...... ik drijf af.
Vanochtend liep ik gewoontegetrouw het erf af richting brievenbus om de ochtendkrant, het Antilliaans Dagblad, op te halen.
Daniel was uit logeren, Jonathan oefent in bed vast als student. Dat wil zeggen: die komt er in het weekend pas na 12-ven uit en Aysheline dient als zijn voorbeeld: zij slaapt op zaterdag pas echt lang uit! En ik, ik ben voor dag en dauw op en begin zo steeds meer op mijn moeder te lijken.
Ietwat slaperig, dat wel, open ik de brievenbus en vind daar twee echte enveloppen met echte postzegels (gestempeld) en met handgeschreven adressering! In de huidige geglobaliseerde en vooral digitale wereld, mag een kwantitatieve vondst al deze op zijn minst merkwaardig genoemd worden. Wat blijkt?
Twee vriendinnen van mij hebben onafhankelijk en op 9000 kilometer afstand van elkaar aan mij gedacht en tegelijkertijd een kaartje, een zelfde kaartje naar mij toegestuurd!
Toeval?
Nee hoor: echte vriendschap! Het kaartje dat zij stuurden, was het kaartje in de linkerbovenhoek ("Are you a Dick lover?"). Tanja stuurde hem vanuit Zuid-Afrika, Betty vanuit Amsterdam!
Voor de lezers die bij zoveel Dick's hun wenkbrauwen fronsen: dit Dick initiatief komt van de Amerikaanse sitcom 3rd Rock from the Sun. Dr Dick solomon was de hoofdrolspeler, gespeeld door John Arthur Lithgow (zie foto). De populaire john heeft ter gelegenheid van het verschijnen van de serie op DVD een site gelanceerd waarop je zo'n 'Dick'-kaartje kunt versturen....
Het is te hopen dat het productiebureau van John niet achter de voornaam van mijn moeder komt. De Dick-actie is nog wel uit te leggen hier, maar een serie kaartjes met Cock erop wordt toch wat moeilijker. Een kaartje met beiden is helemaal niet meer uit te leggen............
woensdag 24 september 2008
In Memoriam: Arjan van Lagen
Arjan is donderdag 11 september gevonden door iemand die de sleutel van zijn flat had. Hij lag dood op bed. Uit telefoontjes van zondagavond en post van maandag is geconcludeerd dat hij in de nacht van zondag 7 op maandag 8 september moet zijn gestorven, waarschijnlijk aan een maagbloeding....Arjan had al jaren een moeizame relatie met Philip, een jongen uit Somalië. Op de begrafenis heb ik hem gesproken. Philip vertelde mij dat hij zondagavond, de avond voor zijn dood, nog met Arjan had getelefoneerd. Maar van Arjans collega hoorde ik dat Philip al een tijdje min of meer uit zicht was.
Vergelijkbare ervaringen van verwijdering of afstand hadden ook twee andere oud-collega's van Arjan, namelijk Piet Steegman (gaf godsdienst aan het Comenius College, kreeg een baan aan de Universiteit, waar Arjan nog zijn assistent geweest is) en Nico van Rossem (leraar Engels). Steegman was op de begrafenis (net als Beeftink, vroeger conrector), maar van Rossem niet.
Ik heb Arjan vaak gebeld, maar dan kreeg ik zijn antwoordapparaat en hij belde maar zelden terug. Iets wat je eenzelvigheid zou kunnen noemen, heeft hij altijd gehad. Arjan is indertijd verschillende keren samen met mijn vriend en mij op vakantie meegeweest. Bijvoorbeeld in Frankrijk of Italië, waar we een huis gehuurd hadden; hij bleef nooit de hele vakantie; moest altijd nog wat anders en in z'n eentje doen.
dinsdag 23 september 2008
zondag 21 september 2008
Daniel is ACHT!
Daniel is vandaag 8 jaar geworden.
Uiteraard is deze dag al weken hét gespreksonderwerp van de dag. En dan met name op aangeven van de jarige zelf. Hij had ook een verlanglijstje samengesteld (in deze volgorde):
1) een PSP
2) een PS3
3) een DS
4) spellen
5) Lego
6) Fiets
Het is dus een fiets geworden, een hele stoere (zie foto). Hoewel we verlanglijstjes graag ter wille zijn, vonden we het als ouders toch verantwoorder om iets te geven waarmee Daniel naar buiten gaat. Het weer is namelijk nooit een spelbreker, maar de gamecomputers wel. Waarschijnlijk heel herkenbaar voor menig ouder. Mocht je ouder zijn in Nederland: het weer heeft niets te maken met altijd maar achter de PS2 of Wii hangen.........
Helemaal zonder spellen kwam Daniel niet te zitten, want hij heeft nog een grote broer die net zo vaak achter de game-computer wil zitten. Dit houdt in dat een kado in deze sector ook voor eigen gebruik geschikt is......
Toen ik Jonathan wat extra geld gaf voor dit iets te dure kado, was hij ook weer zo slim om te vragen of ik hetzelfde zou doen met Daniel, zo rond zijn eigen verjaardag in december....;).
Vanmiddag hebben we zijn feestje. Activiteiten rond het zwembad, want het weer is weer prima. De BBQ aan zo rond 5-en. De voorbereiding van het feestje is nu in volle gang. Ik heb me even gedrukt om wat op de weblog te zetten. Vanwege de vele regenbuien van de afgelopen dagen, was onze porch bezaait met vliegende mieren*. Voor lezers die hun roots hebben op Curaçao of Afrika is dit zeer herkenbaar, voor de overigen: zoveel mieren, dat de witte muren zwart zien. Ze zijn hier niet zo groot als in Afrika, dus ook niet zo eetbaar. Maar wel veel, heel veel. Dus moet de bezem door het huis en de porch voordat alle gasten komen.
Daniel was erg blij met alle e-mail felicitaties van familie en vrienden uit Nederland. Zelfs cyber-Oma 'swum' (82) belde via Skype en haar webcam om hem te feliciteren.
Daar gaat de bel, de eerste gasten.....
--------------------
* vliegende mieren: lees ook http://www.casaspider.com/live/2005/09/vliegende_mieren.html
woensdag 17 september 2008
Journalisten
Vanochtend werd ik verrast door een column op de website van de Wereldomroep en in de ochtendkrant, het Antilliaanse Dagblad, waarin melding is gemaakt van de verkiezing 'Journalist van het Jaar'. In een eerdere post heb ik hier al over geschreven.
De dagen na de uitverkiezing heb ik veel reacties gekregen. zowel vanuit Nederland als hier op de Antillen. Die felicitaties zijn nog leuker dan de prijs zelf. En hoewel er wel wat opgemerkt kan worden over de plaats van deze prijs in de Curaçaose maatschappij en de ondoorzichtige manier waarop de prijzen worden toegekend, ben ik toch heel trots.
Een aantal politici heeft me gefeliciteerd en gezegd dat ze nu nog voorzichter zullen zijn. Kijk, dat is het grootste compliment! Wat tegenvalt is de reacties van collegae. Van Radio Hoyer bijvoorbeeld, heb ik - op Rick Hart na - niets gehoord: dat Helen (de directeur van Hoyer aan wie ik de prijs heb opgedragen) niet belt, valt nog wel te begrijpen. Maar dat mijn redactie niets heeft laten horen, valt me erg tegen!
Helemaal lachwekkend is de berichtgeving van de overige schrijvende pers. Bijna zonder uitzondering heeft men alleen over de eigen winnaars geschreven, waarbij Amigoe de kroon spande door te vermelden dat de vorige winnaar een journalist uit eigen gelederen was (en niet opnoemen wie het dit jaar is geworden....).
Afijn. Eén collega had dat in de gaten en schreef de volgende column:
door Jeroen Jansen
Ik heb me er de afgelopen drie jaar vaak schuldig aan gemaakt: afgeven op lokale radio en tv. Het was vaak slecht of niet gemonteerd, de thema's minimalistisch en de ego's veel te groot. Natuurlijk kijk en luister ik wel, maar dan ook écht alleen maar omdat het hoort: je moet immers wat meekrijgen van wat dit eiland bezig houdt. Maar leuk wordt het zelden.
Heel soms wordt mijn ongelijk bewezen, dan is er plotseling wél iets leuks op tv. Die momenten moet je koesteren en daarom deel ik graag zo'n moment met u. Dat moment vond anderhalve week geleden plaats en ik sidder nog steeds na. En dan heb ik het natuurlijk over de uitreiking van de jaarlijkse journalistiekprijzen. Het vakverbond Prensa Uní is verantwoordelijk voor dit feest, het ITC was uiteraard de enige juiste plek voor dit jaarlijkse hoogtepunt onder vakbroeders.
Wazig
Het feest werd uitgezonden op de zender TV11. Ik weet niet of het aan mijn tv ligt, of dat ik echt aan een andere bril moet maar het beeld van die zender is altijd wazig. En was het tóch scherp geweest dan had ik nog steeds alleen maar een podium gezien, afwezige speeches en prijsuitreiker Ron Gomes Casseres die er steeds minder in slaagde om zijn zelfmedelijden weg te grijnzen. Ik snap ‘m wel hoor: journalisten op Curaçao prijzen uitreiken, dat doe je niet voor je plezier.
Genant
Er is namelijk helemaal geen reden tot feest. Want waar dit land op alle vlakken probeert mee te gaan in de vaart der volkeren, daar blijft de pers steken op het niveau van de jaren zeventig. Het gros van de kranten aapt elkaar genant na en komt daar ook nog eens mee weg. Onlangs verscheen er een nieuwe krant (nog één) op de markt en ook daar speelt men het weer klaar om met napraterij en nare plaatjes tot dezelfde ordinaire brij te komen. En toch ligt ook die krant weer bij heel veel mensen op het dashboard. Kwantiteit over kwaliteit: ik volg het niet meer.
En dat vieren we dus in het ITC. We doen net alsof er weer fantastische prestaties geleverd worden. En we laten ons weer eens uitgebreid fêteren door het lokale bedrijfsleven. Niet alleen op zo'n avond hoor, nee, we snacken ons een weg door ‘meet the press' bijeenkomsten, we gaan vrolijk jaarlijks het schip in en na een jaar lang ‘copy-pasten' staat er zelfs een massagetafel voor ons klaar. En dat heeft natuurlijk helemaal geen effect op de objectieve berichtgeving over al die bedrijven die onze journalisten een warm hart toedragen. Chapeau!
Vreugdesprongetje
En toch was de jaarlijkse zelfbevlekking in het ITC reden voor een klein vreugdesprongetje. Want tussen de prijzen voor al die inhoudsloze drukdoeners en luie plaatjesmakers zat zowaar een terechte uitverkiezing. Radiomaker Dick Drayer werd namelijk uitverkozen tot journalist van het jaar. Kijk, en dat is dus wél terecht. Eindelijk een journalist die hoor en wederhoor toepast, eindelijk een journalist die niet bang is om door te vragen, of om géén vriendjes te maken. En die als gevolg daarvan na zeven maanden al weer op zoek moest naar een andere werkgever en wiens prijs door driekwart van de kranten werd doodgezwegen. Fanatieke drammers zoals Drayer die compromisloos de problemen in onze samenleving blootleggen: het is helemaal niet gezellig des Curaçaos en toch wens ik ze ons toe. Volgend jaar graag méér van die types
dinsdag 16 september 2008
Arjan van Lagen (59) plotseling overleden
Vanochtend werden wij opgeschrikt met het bericht dat Arjan van Lagen is overleden. 
