Rob & Henriëtte op Curaçao

Rob & Henriëtte op Curaçao

Oleanderweg 17  Julianadorp  Curaçao
Nederlandse Antillen
Tel    : 005999 8885827
email: rmschott@onenet.an

Klik op de foto's voor vergroting.

Zingen

De mannen met baarden kwamen zingend (lallend) vrijdag 7 november van boord! Dus ja Hillegon ze zijn terug! De foto's krijg ik nog en ik denk dat die zeker de moeite waard zijn om nog met jullie te delen, dus Aves wordt vervolgd!.....

Vervolgens zondag, al zingend, een trip met Brazilianen naar Klein Curacao. Lekker communiceren in het Braziliaans/Portugees. Handen en voeten werk dus, maar de Cerveza ging goed!

Ons vervolgens opgemaakt voor een concert in de Fortkerk. We hebben meegedaan met een projectkoortje, Viva la Musica. Dit omdat het Bachkoor al maanden oefent op de kerstliederen, en daar hadden we niet zoveel zin in. Het projectkoortje treedt ieder jaar in november op en oefent darvoor ongeveer 3 maanden, nou dat kunnen we nog inplannen in ons drukke bestaan. En het was leuk! Spannend was het wel, ik ben gewend in grote koren te zingen en dan kun je zo nu en dan nog wel eens playbacken of een toontje hoger zingen dan de rest. In dit geval dus niet, 12 koorleden, oeps! Ondanks dat het weer erg warm was in de Fortkerk en ze de catering vergeten waren te organiseren hebben we geweldig gezongen, zei het publiek.

Romantiek in de Fortkerk: Het volledige programma is bij mij op te vragen! Voor de pauze instrumentale nummers met vleugel en strijkers. En na de pauze het koor met Faure en delen uit de petit messe van Rossini. Ook nog enkele solo's tussendoor. Een nieuwe carriere?

      

de twee bassen inzingen...                en de rest ook....

       

Het concert!

       

De Zeelandia naar de Aves met de "mannen club"

Wat nu weer? Tja met de mannen club naar de Aves. De mannenclub is een vereniging die 1 keer per jaar naar de Aves eilanden gaat. En dit keer voorbij Aves 1, dan door naar Aves 2. (te vinden op google). Dit is Venezuelaans grondgebied. De mannen club zegt het al: ALLEEN MANNEN. (hmm saai!) Maar 15 uur naar Venezuela varen maakt veel goed. De Aves is een onbewoonde eilandengroep. (verboden toegang dus) Chaves here we come!
Ze gaan daar in retraite of anders gezegd even terug naar de natuur, "overleven". Leuk hoor die mannen club. Ze nemen tenten, een complete keuken (zonder vaatwasser, slects een paar emmertje water) veel groente/fruit en vooral hopi drank mee. Leuk ! die mannen club. Verder duikspullen, bootjes en visspullen. Ze vangen daar de hele dag vis en die eten ze dan op. Leuk he, die mannenclub? Ik zag zakken met uien en aardapelen aan boord gaan, maar geen vlees. De corvee kook mannen club maakt iedere avond iets anders klaar met de vis. Zijn ze de hele dag mee bezig denk ik. Nou leuk die mannen club! Geen contact met de buitenwereld en dus ook niet met de vrouwen en kinderen die achterblijven. Nou leuk die mannen club! Er is een sateliettelefoon voor de noodgevallen.  De Zeelandia is de taxiboot, waarbij Rob als kapitein en Ron (w.s. omdat ze mannen zijn) gratis mee mogen eten met de mannenclub. Een week vis!  Jipppiee leuk die mannen club!

De onderstaande foto's zijn van het vertrek en het afscheid van vrouw en kinderen. Leuk hoor die mannenclub!

De Zeelandia wordt ingeladen.           Lindo de machinist

       

afscheid van vrouwen en kinderen     O ja die visfuik moet ook nog mee

         

Laatste check van Ron,                          Laatste check van Rob,
olie/diesel peil?                                       zit dat nu allemaal vast?

            

Laatste check stuurhut
met tweede kapitein August                het wordt donker we kunnengaan!

          

Vertrek zaterdag 1 november 19.00 uur.
Om 12.00 uur de volgende dag bericht van Patricia. Zij laat de achterblijvende dames weten hoe het gaat. Sateliettelefoon.   

Hi Dames,

Niek heeft net gebeld, ze zijn allemaal goed aangekomen, heerlijk geslapen bij een zeer rustige zee, sommige in de airco.

Bij de eerste eilanden groep duurde het erg lang voor ze aan de beurt waren maar ze zijn nu op weg en hopen om een uur of 2 te kunnen beginnen met uitpakken.

Groetjes van Patricia

Nou ja heerlijk geslapen? Ik denk Rob en Ron niet. Maar dat moeten ze op de Aves, na een heerlijke vismaaltijd maar weer inhalen. Dat aan de beurt zijn op de eerste Aves is natuurlijk de douane, het leger en allerlei andere belangrijke instanties. Dat heeft een aantal flessen Whisky gekost!
Leuk hoor die mannen club!

Het CDTC

Ik was net van plan weer iets over de Zeelandia te schrijven maar realiseer me dat het daar wel heel veel over gaat! Nou is het ook zo dat we daar eigenlijk alleen maar mee bezig zijn. 7 dagen in de week en 24 (soms 30) uur per dag. Dus het wordt tijd dat Harremien komt straks eind november, dan ga ik lekker mee voor een dagje Blue Bay! Maar ik werk ook nog bij het CDTC dus daar maar even een up-date van. En maar hopen dat Suzanne (dolfijntrainster) niet maandag gaat roepen tijdens de koffie, he wat leuk weer dat stukje over Barbie! Suus, je stond trouwens erg leuk op de foto op de web-log van Romy, googelen maar! (dit was even iets tussen Suzanne en mij :)) Theo en Suzanne hebben trouwens ook een leuke en informatieve web-log: http://www.reichgelt.com/content/blogcategory/23/103/

Ik moet toch maar eens leren hoe ik die web-log van onze collega web-log schrijvers op onze web-log krijg. Voor jullie als lezers ook interessant. Niet te geloven eigenlijk: het is een klein eiland maar zo volgen we elkaar!

     

Oke het CDTC:
Het is never nooit rustig bij het Therapiecentrum. (zeker niet voor de office managers). Maar gelukkig is het team gezellig. En de omgeving heerlijk.
Inmiddels is er een jonge dolfijn overgekomen van de Dolphin Academy (na het overlijden van Nemo). Ze heet Li-Na en is 3 jaar. En ze heeft de therapie heel snel opgepakt. Nu zijn de plannen er al weer voor uitbreiding naar 5 dolfijnen en dus 20 families. (ik had het eigenlijk al knap druk met 16!). Deze periode was ook erg hectisch, natuurlijk met Omar veel therapiesessies uitgevallen, die allemaal ergens ingehaald moeten worden. En veel gasten logeerden in het Royal resort. Dit omdat ons Hotel niet klaar is en alle gasten omgeboekt waren naar het Royal. Toen kwam Omar en sloeg de bodem zo ongeveer weg onder dat (dure) Hotel en alle gasten dus evacueren naar diverse Hotels in de stad, met name Kura Hulanda. Dat was een heel gedoe, kan ik jullie zeggen. Alhoewel ik achteraf niet veel gasten heb horen klagen... Is ook niet niks hoor het Kura Hulanda!

Ook was er nog een familie die dezelfde dag "moest"/ wou vertrekken ivm ziekte van hun kind. Gelukkig op het laatste nippertje nog gelukt met Martinair.
Barbie is inmiddels vanuit Duitsland en Miami (ja die vliegt tussen Duitsland, Miami en Curacao) druk aan het opdrachten geven via de telefoon. Hele dictaten aan e-mails, die ze volgens mij ook in dezelfde tijd zelf had kunnen typen. Maar dan gaan haar nagels stuk denk ik? Het toppunt was een memo aan ons zelf, de officemangers (tja we hadden een opdracht niet uitgevoerd). Maar goed ik heb besloten mijn energie in de boot te steken, dus moet er of wat aan doen of er niet over zeuren!
Juist! Dus dit was het laatste stukje over Barbie.
De opperbaas is inmiddels uitgevallen vanwege Dengue. Nou dat klinkt niet fijn! Hoge koorts, enorme gewrichtspijnen en hoofdpijn. Voor de niet tropen mensen, Dengue kun je oplopen door een "foute" mug!
Ook las ik in de krant dat het portugese oorlogschip weer gesignaleerd was bij Baya beach, dat is een "foute" kwal (met tentakels van 20 meter) . En ik maar roepen dat er geen gevaarlijke beesten bestaan op Curacao. Nou ja je gaat er niet dood van maar je komt ze beide liever niet tegen!
Een positief bericht: In ieder geval hebben we hier geen kredietcrisis. Dat stond echt in de krant, die raakt Curacao niet.... Ik denk dat we hier altijd in een financiële crisis zijn, dus dan valt het niet zo op, niet waar?

          

   

Omar: een overzicht

Het is inmiddels weer prachtig weer. Zon en een lekker briesje.
De Zeelandia is weer opgeruimd, eindelijk de was kunnen drogen. De enorme ravage van afgerukte boomtakken in de tuin ligt er nog.....

 
En het eiland is bezig met herstel! Vele trucks met bergen zand crossen rond richting de stranden, bulldozers baggeren de zee uit. Palapa's worden weer opgebouwd, trucks met tuinafval richting de landfill. Maar ook het eerste slechte nieuws over de schade aan het koraal (tot 10 meter) !!.

Onderstaande link zag ik nog op de web-log van Bram. (www.bonbini.web-log.nl)
Voor diegene die Curacao kennen: zie hier je favoriete plekjes! Schrik niet.. Ik geloof dat het weer helemaal goed komt. Of ik dan met Harremien over een maand al lekker een wijntje kan drinken op het Octopus terras in Boca is nog de vraag. Maar Marianne, maak je geen zorgen, in februari kun je vast weer lekker naar Porto Marie!!

http://www.versgeperst.com/?p=401

Op Boca Sami en Omar deel 2

 

De dag erna werd het weer slechter. Maar na de kustwacht en alle weerberichten gehoord te hebben besloten nog even te blijven in Boca Sami. We zijn er nl achter gekomen dat iedere beweging die de boot maakt in de haven van Willemstad, hopi plakka kost en bovendien is het gezellig in Boca. Regen en wind en dus golven. Nog wat extra trossen aan de boei. Op internet nog eens het weer van alle kanten bekeken. Maar ja de tropische cycloon trekt weg naar het noorden. En zal de meteodienst en kustwacht wel gelijk hebben, niet waar?

Om half 3 's nachts werd Rob wakker en had een bad feeling. Hij kijken op het internet. En ja "het ding" heet Omar en gaat richting zuid. (sterker nog is daar al). Dus hij in de auto naar Boca. Inmiddels al in het donker door uitvallende electra. Inmiddels belt Ron mij dat de golven toch wel erg hoog worden onder het bootje. Ik zeg: Rob is er al. Maar die kon inmiddels niet meer bij de boot komen omdat de taxiboot was losgeslagen. Die denderde richting Wederfoort, en bleef daar (zoals later bleek) achter een bruggetje rechts van Wederfoort hangen. (daar waar we de honden altijd laten zwemmen). Maar goed Rob gaf opdracht de motor te starten en de boot stationair in de golven te houden en de spanning op de trossen te verminderen, het mocht niet baten even later knapt de eerste tros en de tweede en de anderen.Rob geeft Ron opdracht om de zee te kiezen en de laatste tros te kappen. Dus de boot varen richting zee. Nog steeds diep in de nacht, meters hoge golven, enorm veel regen en wind. Rob vanuit de auto, met de verwarming aan !!, zoals de echte stuurlui aan wal, opdrachten geven. En Ron en Frans de boot in het gareel houden. En blijven dobberen tot het licht is.
Ik ben inmiddels ook richting Boca gereden, met koffie en broodjes (!). Inmiddels is het 5.00 uur. Wordt het al licht? Nee nog zeker een uur. Op het moment dat het een beetje licht begon te worden zie je pas hoe ruw en krachtig de zee is!

http://www.youtube.com/watch?v=6Jd3Jm-eG1c

Kijk vooral halverwege het filmpje het stuk van Boca

De Zeelandia zette toen koers naar de veilige haven. Rob met de auto meerijden en ik met de auto, in de stromende regen de Taxiboot beschermen. Veel visite gehad van de "bokinezen"met veel adviezen wat ik allemaal moest doen. Vooral de motoren eraf halen, die zijn duur. Ja lekker zeg, niet te tillen. De boot met een extra touw vastgelegd aan het bruggetje en ik wachten. Inmiddels was om 7.00 uur de Zeelandia aangekomen. Enorme slagzei gemaakt bij het binnen varen van de Annabaai. Tja je moet er toch een keer doorheen. Dus alles ging schuiven en alles (wat vast stond) dwars door de keuken ook al stond het vast. Dus twee frituurpannen, met vet op de grond en de rest! Maar goed de Zeelandia en bemanning waren safe.
Ron en Rob zijn toen in de auto gesprongen naar Boca terug, ja daar stond ik immers nog steeds, en het bruggetje (met onze taxiboot eraan) begon het te begeven.

   

Inmiddels was het hele dorp uitgelopen. We zagen heel octopus met het leuke terras in elkaar storten en door de zee meegenomen worden. Vreselijk! De golven werden maar hoger en wilder. Met de Ford de boot uit het water getrokken en uiteindelijk op een trailer mee naar de Zeelandia. Gelukkig weinig schade, slechts een lege "kamer", die we wel weer kunnen plakken.

   
Het zal ongeveer 14.00 uur zijn geweest dat we op de Zeelandia samen een biertje dronken en ons realiseerden dat we door het oog van de naald waren gekropen!
De hele zuidkust heeft veel schade. Bijv. Bij Hooks Hut is alles weggeslagen, de pier van het Hilton is weg, de stranden van Grote Knip en Lagun zijn weggeslagen. De Handelskade in Punda onder water. Het hotel bij het sea aquarium moest ontruimd worden, vanwege de bodem die wegzakte (Notabene beton en rotsen!) etc etc.
Ze noemen het Omar!

 

Van Curacao naar Bonaire naar Boca Sami deel 1

Zoals gezegd lag de Zeelandia een week op Bonaire ivm de regatta. Via de telefoon hoorde ik zoveel leuke verhalen dat ik besloot de zaterdag ochtend er onverwacht heen te vliegen en zondag weer met de Zeelandia terug te varen (ik kan altijd tussen het zout gaan zitten!). Met DiviDivi air heen. Op donderdag even naar Hato om een ticket te halen en vraag hoeveel lege stoelen er nog zijn. Oh even kijken, ja 5. Vertrek zaterdagochtend om 8.00 uur. Toen ik vroeg hoe laat ik er moest zijn keek ze me aan, nou voor 8 uur dus. Oke, bij de incheckbalie op zaterdag, ticket overhandigen en m'n sedula zegt de vriendelijke mevrouw. Ga maar naar boven en als we klaar zijn, vertrekken we. Ik zie je zo. Ik zie je zo?? Er liep nog een meneer met een kop koffie in z'n hand, bleek de piloot te zijn, en die mevrouw was diegene die de deur van het vliegtuig opendeed. Het vliegtuig had maar 6 stoelen! Normaal 8, maar de rest lag vol met kranten die van Curacao naar Bonaire moesten. Ik zitten en na een gezellig praatje met de piloot, dat ik mijn man ging verrassen gingen we. Nu weet ik niets van vliegtuigen, in tegenstelling tot de rest van de familie Schöttelndreier, maar dat het raam dicht moet weet ik wel. Dat deed hij dan ook op het laatste moment. Rob vroeg later wat voor een vliegtuigje het was. Nou zo één met twee propellers aan de voorkant.... deuhhhh denkt nu de familie.
Binnen een kwartier landen op Bonaire. Een geweldige trip!  Met een vriendelijke taxi chauffeur door Kralendijk naar de pier, waar de Zeelandia lag afgemeerd. En Rob was verrast! We zijn eerst met z'n tweeen over boord gesprongen, heerlijk even zwemmen. Bonaire is mooi maar veeeeel kleiner dan Curacao. Slechts 14.000 inwoners. Alles nog rustiger (behalve nu met de regatta een gezellige drukte) en prima met een scooter te bewonderen. Ze hebben trouwens een leuke boulevard langs de zee, heerlijk rondgebanjerd daar. Ik snap nu dat mensen van Curacao een lang weekend naar Bonaire gaan!.
Zondag met een volle boot terug naar Curacao. Vol met zout en gasten, dus het was gezellig aan boord. Een rustig zeetje, eerst langs Klein Curacao en toen Curacao in zicht. Na 7 uur kwamen we in Boca Sami aan. Een extra trosje om de mooring want een beetje golven waren er wel. Na een wijntje aan boord lekker naar huis.
Ik had het gevoel dat ik een week was weggeweest!

live in Curacao

O ja wil je Captain Robbbb op de Zeelandia live zien: kijk de webcam!

www.liveincuracao.com

Silke (dochter van Rik) zat er naar te kijken en zag de Zeelandia langs varen. Ja moet je natuurlijk wel het juiste moment kiezen!

   

Op dit moment heeft dus geen zin, want ze zijn vanochtend vroeg alweer vertrokken met de "Wederfoort groep". Ja van de duikschool in Boca Sami. 15 gasten die een weekendje gaan zwemmen, snorkelen, duiken, vissen en genieten van Klein Curacao!

En dan volgende week door naar Bonaire. De (zeil) regatta vindt daar plaats.
Dus de Zeelandia vaart heen (maandag) en komt zondag weer terug. Sinds het voetbal feestje kennen ze de weg, dat scheelt. De boot fungeert als ferry en Botel met Bed& Breakfast. Voor diegene die nog niets te doen heeft in de herfstvakantie : jullie kunnen nog mee!
Op de terugweg worden kilo's zout meegenomen. Zout wordt tegenwoordig veel door zwembadeigenaren gebruikt ipv chloor. Hoe dat technisch werkt snap ik dus niet, maar ze zeggen het.
Maar niet te snel varen daar rond Bonaire, ze hebben een modern politieapparaat: die helaas Marlies nog niet hebben gevonden.

Verkeerscontrole op Bonaire

 

 

Zeelandia gaat ook voor de goede doelen

Kumpra korokoro, ofte wel bijna voor niks,liefdadigheid dus.
Op vrijdag met de lokale bejaarden langs de kust. Die overigens zo ongeveer aan boord getild moesten worden. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het waren twee groepen van 70 bejaarden, die super genoten hebben van hun uitje. Ze hadden een tripje van Caracasbaai naar Barbara Beach en Spaanse Water en weer terug, de meeste nooit op een schip geweest dus erg spannend. Tja toen moest de plaspil natuurlijk weer genomen worden dus dat was voor hun lang genoeg. Maar gaan we zeker volgend jaar weer doen! Het was een leuke break voor de oudjes.

Op zaterdag en zondag ging de Zeelandia met de Insulinde naar Klein Curacao ivm de schoonmaak (Limpie !!) actie die altijd in september plaatsvindt.
Dit waren voor de verandering 80 kinderen per boot. Ze hebben twee dagen spelletjes gehad wie de meeste plastictassen kon vinden, de meeste flessen en de meeste slippers etc. Wie de hoogste toren kon bouwen met het aangespoelde afval en natuurlijk na het kampvuur, slapen op het strand. De kustwacht kwam 's avonds het door de Marine gekookte "Nasi speciaal" brengen.
Dus klein Curacao is weer schoon. Bij vertrek van het mooie eilandje nog even stress, want de motor wou niet starten! Zul je maar met 80 gesloopte kinderen daar stranden! Maar gelukkig weer goed gekomen, voor de technici onder ons, het was iets met de startaccu's.
Om 21.00 uur weer terug aan de Handelskade, waar alle ouders de joelende kinderen stonden op te wachten. (Leuke PR!)

het resultaat: de berg afval!

   

Dan maandag weer een nieuwe trip met 15 studenten van de international school uit Caracas.  Via sea aquarium naar Spaanse water - Fuik (mangroven) - Tugboot.
De studenten hadden de opdracht alle onderwaterleven in kaart te brengen, nou daar waren ze mooi druk mee. (En wij ook!)

De dinsdag konden we de boot gaan "limpien" en overstroomde de watertank! Ron werd 's ochtends wakker en dacht, wat lig ik toch scheef. Dat werd dus een dag pompen (of verzuipen). Voor de tweede keer alle zeil eruit in de gang bij de hutten. Dus nu besloten deze maar te gaan betegelen! Hebben we dat maar gelijk goed aangepakt. Ja soms zit het mee en soms zit het tegen! Nog mazzel dat we dit weekend geen trip hebben!

Ankie en Kevin

Ankie en Kevin zijn alweer een maand weg, maar ze hadden zoveel grappige foto's dat eindelijk het bericht nu pas klaar is.

Jaaa de relatietest waar ik eerder over schreef!
Tja ben je 19 en 21 en voor het eerst samen op vakantie. Maar ik kan het vast verklappen ze hebben de test met glans doorstaan! Het was erg gezellig, maar zijn blij, met de avonturen van die twee, dat ze weer veilig in Groningen zitten!(?)

Ik schrijf altijd graag over de avonturen hier op Curacao van gasten, maar kan over deze twee een boek  schrijven, maar zal het niet doen.
Dus het wordt een fotoreportage! Dat heeft me weken gekost om al die foto's te downloaden,. maar ze zijn leuk. Een beetje anders als de andere vakantie foto's! Dus ga er even voor zitten.

Koken 1:
Ankie en Kevin houden van koken en laten voor het gemak de oven gewoon aanstaan: vooral pizza, patat, kroketten en appelmoes en veeeel cola, veeeel ijsblokjes en alle soorten sapjes, en het uitproberen van onbekende blikjes fris. Een fles, vage rode curacaose vruchtenwijn, in de vriezer. Die er uitknalde ongeveer. Door de zoete inhoud sloot de koelkast niet meer, dus daar moest een stoel tegenaan. Nog dagen overal wijn gevonden. Ze drinken trouwens helemaal geen alocohol, dat was weer een zorg minder! En het mee-eten bij ons (dat snap ik wel, want Rob kookt lekker!)

 

Ankie en Kevin houden nu van duiken: beide de padi gehaald! Klasse jongelui. En wat hebben jullie hiervoor zitten blokken in de vakantie, nietwaar??????? Nee dus, niet voor het duikbrevet maar Kevin heeft zich de laatste twee dagen moeten opsluiten in het appartement en is tot 3 uur 's nachts (met behulp van cola en chips) met zijn verslag bezig geweest. (maar heeft het gehaald vertelde Ankie achteraf). Tja hij had ook zoveel andere dingen te doen hier.

   

 

Ankie en Kevin houden van Shoppen (deel1), met een hoofdletter. Maar alleen maar naar CostUless. Want daar konden ze vreselijk leuke foto's maken. O ja Ankie en Kevin, Willemstad ligt ook op Curacao, wisten jullie dat?!

   

 

oh dit is leuk... we komen hier zeker nog terug! Ja leuk, maar zonder mij, dacht ik!

Kevin houdt veel van dieren,en die van ons super veel van hem, maar hij is allergisch voor alle soorten! Op Curacao helemaal geen last van gehad.

 

 

 

 

voor de duidelijkheid: dit is een haai!

Sporten:
Het zijn fanatieke voetballers die twee, dus er moest gesport worden! Wel 1 keer! Nou als we de salsales met Heinrich, ook meerekenen twee keer. En dan de denksport niet te vergeten, zeker 100 potjes Canasta.

  de Christoffel

Sporten in de tropen:!

 

Salsaaaaa met Heinrich bij Brakkeput Mei Mei

 

Slapen.......:
Maar Ankie en Kevin houden ook van slapen... In bed, op de grond, met z'n tweeen in de 1 persoons hangmat, op Mambo en op de bodem van het zwembad.

 

    

Christoffelberg:
Normaal gaan mensen erg vroeg starten (vanwege de hitte) maar zij niet hoor. De hele ochtend met het autotje daar rondcrossen (bergje op en gelukkig ook bergje af) en dan om 12.30 starten met de klim.

 

   

   

 

Het autotje:

 

Met het autotje gewoon lekker de Vlakte van Hato over crossen (zonder drinken, zonder telefoon). Gelukkig was het vrij droog anders haden ze echt harstikke vast gezeten.
Maar het liefste reden ze in onze ford, tja een automaat. Op Hato (toen met alle martinairgasten) kreeg Kevin de sleutels van de Ford om deze weg te zetten. Dus nonchalant stapt Kevin in en denkt dat bij een aitomaat de 1 wel een goede optie is. Dus al hortend en stotend, en met z'n linker voet op de rem ging hij onder gejuich van het toegestroomde publiek, de parkeerplaats op. Zo ook weer geregeld!

Shoppen 2: Weer terug bij CostUless:

 

   

 

Watertaxi!:
Tussendoor met de watertaxi op Santa Cruz.

   

Shoppen 3: Centrum Supermarkt:
Koken voor ons! Heel bijzonder! Een recept uit Nederland meegenomen. Eerst bij de centrum de boodschappen doen. Kevin moest eerst naar huis een shirt halen want werd er door de security uitgegooid met z'n blote bast. Ze hadden geen flauw idee hoe tauge eruit zag dus 5 medewerkers van de supermarkt hielp hun zoeken met alle ingredienten. Maar de kippensoep was heerlijk!

      

 

Terugreis: last minute. Het duurde en duurde voordat alles was gepakt. Wij al zenuwachtig, tja soms ben je te laat en ga je echt niet meer mee. (niet waar Tjerk?) Dus als laatste bij de gate. De juffrouw bellen en bellen.... ik dacht nog, dit gaat mis! Maar nee hoor, ze vlogen comfortclass terug! Ik denk dat ze bij Martinair dachten: laten we die twee maar een beetje apart zetten van de rest!
Och ja en al de vergeten spullen moet mijn zus maar meenemen als ze straks komt in november.

Ja je hebt gasten en gasten.........Mocht je ze tegen komen zou ik beslist nog even vragen naar hun vakantie want er is nog veeeeel meer te vertellen!

   bye-bye

   

 

In loving memory..... RAMSES

26 februari 1992 - 15 september 2008.
Ramses is maandagavond gestorven. Voor ons zo lang al verwacht, maar hij bleek een oude taaie. Hij besloot uiteijndelijk maandagavond te gaan. Het is inmiddels een jaar nadat Cleo overleed. Maar Ramses is dus ruim 16 jaar bij ons geweest en onze avonturen (meestal vanaf het aanrecht, de koelkast of naast Rob op het buro), meegemaakt.

       

Maar we hebben ook veel zorgen om hem gehad met zijn suikerziekte, twee keer per dag insuline spuiten. Soms als een dolle langs de muren van de kamer, zat ie weer in een hypo of een hyper, je weet het maar nooit met die katten. Alle tanden en kiezen getrokken, oorontstekingen etc, etc, wat zo de risico's zijn van diabetes. Maar zo'n lieve diabeet! Al minstens 3 keer hebben we gedacht: nu overleeft hij het echt niet (dus 3 keer tranen met tuiten), Maar altijd herstelde hij weer. Ik was er van overtuigd dat als zijn tijd daar was ik er vrede mee zou hebben. De tranen waren immers al vergoten?
Wat een lieve, lastige maar o zo'n trouwe huisgenoot was hij de afgelopen 16 jaar voor ons.!

Dat verdriet, de pijn, wat missen we hem! Wat is dat toch tussen dieren en mensen? Tranen met tuiten, zelfs nu ik typ. Het zembad is weer bijgevuld en terwijl ik daar lag te huilen dacht ik :
huil ik nu om Ramses of ook om mijn vader en moeder en al die andere dingen waar een mens wel eens om huilen wil, dat Rob mij vraagt de zaklamp vast te houden terwijl hij in de grond staat te spitten, of dat hij zegt hou vooral de zaklamp vast, terwijl hij Ramses gaat halen....... De tranen komen op dat moment en heb ze laten gaan.

Dank je wel lieve Ramses! In loving memory,
Rob en Henriette