Erg verrassend was het niet, de uitslag staat gelijk aan die van het referendum vorig jaar, net iets minder dan de helft ging naar de oppositie partijen en iets meer dan de helft naar de huidige coalitie die dus tot aan 10-10 door mag blijven regeren.

Veel mensen waren bang dat de oppositie zou gaan winnen wat een slechte zaak voor het eiland zou zijn. Geen geld van Nederland en voorlopig geen land Curaçao want de oppositie leiders hadden de afgelopen weken wel bewezen niet geschikt voor hun taak te zijn. Nu is het ook maar afwachten maar de kans is iets groter dat de PAR, de grootste regeringspartij, het werk goed afmaakt. Daarna komen de echte verkiezingen voor de eerste regering van het land Curaçao.

Aangezien het de hele dag blauw was op straat, de kleur van de oppositie partijen, leek het erop dat zij weleens zouden kunnen gaan winnen. De peilingen van onderzoeksbureau Stradius wezen daar ook op, die van de UDC bleken echter dichter bij de waarheid te liggen want zij voorspelden een kleine overwinning voor de PAR.

Zorgwekkend is wel dat de Pueblo Soberano onder de bezielende leiding van Helmin Wiels (vast weleens van gehoord in de Nederlandse media) vanuit het niets 2 zetels heeft weten te behalen. Deze partij is te vergelijken met de PVV in Nederland, behalve dat zij dus roepen dat alle Nederlanders die niet willen integreren op moeten rotten (ik citeer Helmin). Op zich heeft hij daarmee een punt (maar wanneer ben je nou precies geïntegreerd?) alleen hou ik mijn hart vast als deze club ongeschikte mensen ooit moet gaan regeren.

Uiteraard roept de oppositie, inclusief Helmin, nu dat de Smartmatic stemmachines voor een ongeldige uitslag hebben gezorgd. Net als ze bij het referendum nog máánden hebben geroepen dat de uitslag zo close was dat deze niet geldig was. Ze snappen nog steeds niet dat dát de keuze van het volk was en je deze dient te respecteren, waarom hou je anders een referendum.

Al met al kunnen we weer over naar de orde van de dag en weer een paar maanden vooruit met de nieuwe regering, daarna (rond de zomer) mogen we wéér naar de stembus.

Op Curaçao is nooit ergens geld voor, de erbarmelijke staat van de wegen, enorme armoede in sommige delen van het eiland, maar voor verkiezingen blijken de partijen opeens geld zat te hebben.

Daar komt dan nog bij dat het de bedoeling is dat op 10-10-10 de status aparte in gaat en het land Curaçao ontstaat en de regering die we nu gaan kiezen dus formeel maar 7 maanden zal zitten. We gooien dus bakken verkiezingsgeld over de balk voor een bestuur van 7 maanden, dat kan toch ook alleen op Curaçao? We ontvangen kennelijk genoeg ontwikkelingsgeld om dit te kunnen doen…

Het zijn mooie tijden trouwens want de politiek leiders rollen momenteel over elkaar heen in de media. Ze proberen op alle mogelijke manieren zieltjes te winnen en beschuldigen elkaar van van alles, soms te kinderachtig voor woorden. En dát moet dan ons land gaan besturen, ik hou mijn hart vast. Misschien moeten we hopen dat het niet doorgaat op 10-10-10 en alles voorlopig bij het oude blijft. Wordt vervolgd…

We hebben dan ook ontzettend veel meegemaakt en erg genoten van onze reis door California en Nevada. Teveel om allemaal te beschrijven, een samenvatting dus maar.

De eerste dagen in LA waren prachtig, warm weer en ontzettend veel te zien. Door Beverly Hills gereden en ons vergaapt aan de mooie huizen en nette buurt (die kennen we hier op het eiland niet). Westside, Hollywood, Hollywood Boulevard, Rodeo Drive en niet te vergeten badplaats Santa Monica wat toch wel onze favoriete plek in LA was. Ook de dag in Universal Studios was erg de moeite waard (maar wel ontzettend duur). Even wennen ook aan het drukke verkeer, de 8 baans wegen en de verkeersregels, na een paar dagen weet je gelukkig niet beter en blijkt het systeem perfect te werken. Kleine auto’s kennen ze in LA niet, Hummers, Porches en Bentleys zijn erg aanwezig in het straatbeeld!

Daarna naar boven gereden via highway 1, een prachtige route langs de kust, door bossen en over bergen richting San Francisco. Voor de eerste overnachting kwamen we in Lompoc (of all places) terecht en daar was het koud! De korte broek verruild voor de lange en een vest gekocht bij de Wallmart.  Maar goed ook want in San Francisco was het nog kouder hoewel de zon volop scheen en de gebruikelijk mist niet aanwezig was, het bleken mooie warme dagen voor SF te zijn, wij hadden het koud!

San Francisco is een mooie stad, veel hippe restaurants en heel veel toeristen. Het is ook een dure stad, de hotels zijn duur en veel lokale mensen verhuizen naar plekken buiten de stad omdat ze het leven in de stad niet meer op kunnen brengen. Het was dan ook in San Francisco dat we het minste hotel hadden, ook nagenoeg het duurste, wat een tegenstelling eigenlijk. We hebben een leuke tour gedaan in een Old Timer en veel van de stad gezien. Ook nog een boot tour naar de Golden Gate bridge en voormalig gevangeniseiland Alcatraz gedaan.

Daarna doorgereden richting Yosemite national park waar we na de eerste dag besloten nog maar een dag te blijven, prachtige omgeving daar. hoge bergen, diepe dalen, stijle wegen maar alles netjes aangelegd en goed geregeld, het is dan ook Amerika. Vanuit ons hotel in Oakdale zijn we naar beneden gereden. In Fresno in een schitterend nieuw winkelcentrum nog de film Couples Retreat gezien die toen net een dag uit was (aanrader). Wauw wat een bios, ontzettend groot, iets van 12 zalen, geweldig om te zien. Ook dat is Amerika, groot, ruim en alles is er. De kleine cola kregen we met z’n tweeën met moeite op, de doos M&M’s voor 4 dollar bleek daarentegen maar een handje vol M&M’s te bevatten, heel apart.

Onderweg naar het zuiden kwamen we bij iedere afrit van de snelweg alle denkbare restaurants en hotels tegen. Burger King, Denny’s, Starbucks, Taco Bell, noem ze allemaal maar op. Je kunt werkelijk om de paar mile je buik vol eten en nog blijven slapen ook! Wij besloten dat in Bakersfield te doen, het weer werd daar gelukkig ook weer warmer!

De laatste dagen hebben we in Las Vegas doorgebracht. Geweldige stad, maar na 3 dagen ben je wel een beetje klaar met het gepingel van de fruitautomaten en het geknipper van de lichtreclames. We hadden een mooie kamer in het bekende Bellagio hotel en erg genoten van alles wat Las Vegas te bieden heeft. Het hotel was een verjaardagskadootje aan onszelf wat zeker de moeite waard was. Wat wel apart was dat de meeste middenklasse hotels een pc hebben staan voor gratis internet (en natuurlijk gratis WIFI op de kamers) en dit bij het Bellagio 1 dollar per minuut kostte. ook de koffers moest je zelf door het casino slepen, het valt nog niet mee overnachten in zo’n 5 sterren hotel! De kamer op de 24e verdieping maakte veel goed, gordijnen gaan met een druk op de knop open en dicht en het uitzicht was prachtig. Het kamermeisje deed ook erg haar best, bij terugkomst op de kamer ‘s avonds stond dan de TV aan op smooth Jazz, was er licht aan en liggen er chocolaatjes, luxe? Valt wel mee toch!

Las Vegas is verder vooral luxe, groot, nog groter en heel groot, veel licht, achtbanen in hotels en vooral heel veel casino’s. Daarnaast heeft werkelijk ieder hotel meerdere sterrenrestaurants. Goed eten maar wel duur dus, alles in Vegas is duur eigenlijk, maar het is dan ook Las Vegas! De taxichaffeur die ons naar het vliegveld bracht was uiteindelijk de enige die Curaçao kende, ze bestaan dus toch in Amerika! Voor de rest hebben we maar geroepen dat we “from Holland” waren, dat kent dan toch iedereen wel en bespaard de uitleg dat het mini eiland Curaçao ergens ver onder Miami ligt (Caribbean zegt veel Amerikanen ook niks).

Al met al hebben we erg genoten van Amerika. De ontzettend vriendelijke bevolking en de enorme hoeveelheid winkels en restaurants op iedere hoek van de straat. De gebruikelijk gratis refills van je cola die automatisch op tafel worden gezet, de snelle bedieningen en het lekkere eten. Het goed geregelde verkeer is ook een verademing als je de chaos op Curaçao gewend bent.  Het is dan ook weer wennen om terug te zijn, vooral aan de onvriendelijke bevolking van ons eiland, wat een tegenstelling met de Amerikanen. Amerika is een geweldig land waar we toch wel een beetje ons hart verloren hebben en zeker nog weleens terug zullen komen!

Hier nog wat meer foto’s voor de liefhebbers.

Na een lange vlucht met American Airlines via Miami (wat een poppenkast om het land in te komen!) kwamen we aan op de luchthaven van LA. Na onze auto opgehaald te hebben (oh your car is in section 7 but go to section 10 there are better cars. Pick any you like -> het werd een bijna nieuwe Jeep Commander) gingen we op zoek naar ons hotel. 

Dat was dankzij de Garmin navigatie die we konden huren (ja Clair praat ook gewoon Nederlands hier hoor) vrij eenvoudig. Even wennen aan het drukke verkeer en de mega freeway en andere brede wegen. Alle straten zijn minimaal 3 baans ook in de binnenstad we hebben nog geen smallere weg gezien. Het hotel daarintegen bleek klein en reden we dus in eerste instantie voorbij. Klein maar fijn want verder is het prima. Lekker snel en gratis internet (dat zijn wij Curacaoenaars niet meer gewend!) en mooie moderne kamers.

De eerste avond zijn we naar Santa Monica gereden en op de wereldberoemde Santa Monica pier gegeten. Helaas was de kermis gesloten maar het was een mooi plekje voor onze eerste avond. Daarna uitgeput in slaap gevallen in het mega zachte bed.

Gisteren hebben we een bus gepakt die door heel LA rijdt waar je overal in en uit kunt stappen.  Erg leuk want dan kom je op alle bekende plaatsen zonder zelf te hoeven zoeken. Als eerste zijn we in Beverly Hills uitgestapt en geshopt op Rodeo Drive (nou ja meer gekeken naar de dure winkels en alles wat voorbij komt). Daarna naar Hollywood en daar op verschillende plekken rondgekeken zoals de walk of fame.

Vandaag is het Suus’ verjaardag en gaan we naar de Universal Studios. Vanavond een hotelletje in Hollywood gereserveerd dus we hebben het erg naar onze zin!

Inmiddels is concurrent Bavaria met een parodie op deze Heineken reclame gekomen welke ik jullie niet wil onthouden! Even verder lezen voor het filmpje.

Natuurlijk is er ook al een parodie op gemaakt, vooral om te laten zien dat het ook in een één-kamer flatje prima te realiseren is.