Over ons leven in de Caribbean, internet en technologie
Afgelopen weekend hebben we op Klein Curaçao doorgebracht en ik moet zeggen: er zijn vervelendere plekken op aarde! Denk aan een onbewoond eiland, zon, zee en strand en je hebt grote kans dat je onbewust Klein Curaçao in gedachten hebt. Wat een schitterende plek om een weekend door te brengen!
Onze vrienden Rob en Henriette varen met de Zeelandia rond Curaçao en Klein Curaçao en bieden mini cruises voor 2 of 4 dagen. Na bijna een jaar te hebben gevraagd wanneer we nou eindelijk eens meegaan (het is hier ook altijd wat!) zijn we dus afgelopen weekend met alle vrienden meegevaren naar Klein Curaçao.
Zo langzaam aan voel ik me de David Hasselhoff van ons zwembad. Redden we de ene hagedis na de andere van de verdrinkingsdood, vanmorgen was er een vleermuis baantjes aan het trekken. Hij leek bijna z’n laatste adem uit te blazen tot ik met kleren aan en EHBO kit om mijn pols in het water dook om hem te redden het schepnet pakte en het beestje van een verdrinkingsdood redde.
Normaal zie je ze heel snel rond fladderen ’s avonds, dus dit was een mooie gelegenheid om een band te ontwikkelen met mijn slachtoffer en deze eens goed te bekijken. Hij was natuurlijk helemaal nat dus nadat hij instinctief met z’n achterpoten aan de rand van het schepnet ging hangen heb ik ‘m maar in de bananenboom gehangen zodat hij lekker kon drogen in de zon. Inmiddels is ie verder gefladderd naar een donker plekje om bij te komen van zijn avontuur in daglicht. In de “lees verder” nog wat meer foto’s van ons slachtoffer.
Wij hebben een soort haat-liefde verhouding met onze bananenbomen. Vruchtbaardere bananenbomen als die van ons kun je niet wensen want er blijven maar trossen met bananen aankomen. Het probleem is alleen dat de boom na een tijdje bezwijkt aan het gewicht van de tros. Volgens mij hebben we de afgelopen twee jaar een of twee keer een boom gehad die wel recht bleef staan tot de bananen rijp waren.
Ik weet niet wie ooit de bananenboom heeft uitgevonden maar iets klopt er niet aan de anatomie, de boom kan zijn eigen vruchten niet dragen. Of hebben wij gewoon een zwak ras in onze tuin staan? Misschien heeft het zich aangepast aan de lokale gewoonten op de Antillen?
Bij verkiezingen hoort ook een uitslag welke we vrijdag avond weer als vanouds met z’n allen op de porch gevolgd hebben. Met wederom een geslaagde uitzending van DolfijnFM op de achtergrond konden we op internet de binnenkomst van de uitslagen bij het hoofdstembureau volgen, allemaal prima geregeld op ons eilandje.
Erg verrassend was het niet, de uitslag staat gelijk aan die van het referendum vorig jaar, net iets minder dan de helft ging naar de oppositie partijen en iets meer dan de helft naar de huidige coalitie die dus tot aan 10-10 door mag blijven regeren.
Deze krab (eigenlijk heremietkreeft) vond ik afgelopen week een keer ’s avonds laat in de keuken, opgerold in zijn schelp. Ik weet niet of hij op zoek was naar de pan of naar de uitgang maar hij kwam vrij agressief op me over met z’n scharen gewapper. Na wat foto’s heb ik ‘m maar over de muur gegooid waar hij nu in de knoek zijn familie waarschijnlijk aan het uitbreiden is. Hier nog een foto voor de liefhebbers van meneer lopend op het keukenblad.
Je maakt wat mee hier in de tropen. Nou was dit niet de eerste krab die ons huis aan deed, vorig jaar hadden we tot twee keer toe een landkrab op bezoek, weliswaar een stuk groter als deze. Zie dit eerdere bericht.
Regelmatig nieuwe updates vanuit Curaçao. Over ons leven in de Caribbean, internet en technologie en ons vakantie appartement, te huur voor een "holiday in paradise". Bon Bini!